درد و دل ها و دل نوشته ها

هر آنكه در نزد تو عزیرتر است بر پریشان كردن روزگار تو توانایی بیشتری دارد

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت۱٢:٥٤ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت۱٢:٥۳ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

در دادگاه عشق قسمم قلبم بود، وکیلم دلم بود

 

و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان

 

قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد

 

پس محکوم شدم به تنهایی و مرگ

 

کنار چوبه ی دار از من خواستند تا آخرین خواسته ام را بگویم

 

و من گفتم به تو بگویند:    "  دوستت دارم "

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت۱٢:٤٧ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

من / عشق

پاک                  یعنی

سرزمین                      لحظه

یعنی                                 بیداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          یعنی

زندگی                                                                               لیلی و

قمار                                                                                  مجنون

در                                  عشق یعنی ...           شدن

ساختن                                                                                   عشق

دل                                                                                       یعنی

کلبه                                                                           وامق و

یعنی                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فردای                                یعنی

کودک                          مسجد

یعنی               الاقصی

عشق /  من

 

عشق                                       آمیختن                                           افروختن

یعنی                              به هم        عشق                             سوختن

چشمهای                      یکجا                    یعنی                        کردن

پر ز                 و غم                            دردهای             گریه

خون/ درد                                                    بیشمار

 

عشق                                     من

یعنی                             الاسرار

کلبه                    مخزن

اسرار     یعن

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت۱٢:٤٤ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

عشق یعنی با تو خواندن از جنون

عشق یعنی سوختن ها از دروون

عشق یعنی از سوختن تا ساختن

عشق یعنی عقل و دین را باختن

عشق یعنی دل تراشیدن ز گل

عشق یعنی گم شدن در باغ دل

عشق یعنی تو ملامت کن مرا

عشق یعنی میستایم من تورا

عشق یعنی در پی تو در به در


ادامــه مــطــلــب

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت۱٢:٤٢ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

با یه نگاه ساده شروع میشه . خیلی ساده... با یه نگاه بی ریا... با بوی خوش گل شقایق... منو با خودش میکشونه... اما اثری از خودش نیست... باید پیداش کنم... ناامید نیستم... راهموادامه میدم تا شقایقو پیدا کنم.. دارم بهش نزدیک میشم، به راهم ادامه میدم... عجیبه دیگه حسش نمیکنم... یه لحظه به خودم تردید میکنم... اما نه، تردید نباید تو دل من راهی داشته باشه... چشمامو میبندمو به لحظه اولی که حسش کردم فکر میکنم... دوباره بوشو حس میکنم و امیدوار میشم... همونطور با چشمای بسته به راهم ادامه میدم... اینبار قلبمه که داره راهو نشونم میده... جسمم خستست اما قلبم پرتپش و امیدوار... پاهام میخوان دست از راه رفتن بردارن اما قلبم اونارو با خودش میکشه... وای خدای من چه بوی خوبی... دارم بهش نزدیک میشم... خیلی نزدیکه... اونقدر نزدیک که از باز کردن چشمام میترسم... دلمو به دریا میزنمو آروم پلکامو بالا میبرم... باورم نمیشه... با دیدن گل شقایق، گلی که با بوش منو تا اینجا کشوند به هم میرزم... تو قفسه، زندونیش کردن... داره پر پر میشه... رنگ و روش پریده... اینبار دیگه قلبم نا نداره... نه من میخوام شقایق آزاد باشه... میخوام از قفس آزادش کنم... اما شقایق فکر میکنه قفس دنیای اونه... فکر میکنه بیرون قفس دیگه بویی نداره... اما من در قفس رو باز میکنم... گلبرگاشو نوازش میکنم... آروم از قفس درش میارم... بوش میکنمو بالا میبرمش.بالای بالا، تا جایی که میتونم... شقایق جون میگیره ... حالا دیگه بوش کل دنیارو مستو دیونه میکنه... آزاده و شاداب...

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت٩:٥٤ ‎ق.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

« خدایا به هر که دوست می داری بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر است و به هر که دوست تر می داری ، بچشان که دوست داشتن از عشق برتر ! »

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت٩:٥٤ ‎ق.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

اعتماد به نفس رفتاری * اعتماد به نفس احساسی ، عاطفی * اعتماد به نفس روحی ومعنوی به منظور ان که اقتدار شخصی لازم رابه دست اورده ورضایت وغنایی که استحقاقش رادارید تجربه کنید ، به هر سه نوع اعتماد به نفس نیاز داریدz — اعتماد به نفس رفتاری ، به معنای قابلیت وتوانایی در عمل کردن وانجام دادن کارهاست . از کارهای ساده گرفته تا کارهای سخت همانند جامه عمل پوشاندن به رویاهایتان . این همان نوع از اعتماد به نفس است که مورد نظر اغلب ماست . -- اعتماد به نفس احساسی وعاطفی به معنای توانایی در تسلط وبه کنترل در اوردن دنیای احساس وعواطف شماست .این که بدانید چه احساساتی دارید ، معنای ان ها را بفهمید وبتوانید انتخابهای احساسی درست بکنید وازخود در مقابل درد و رنج روحی ولطمه ها وصد مه های عاطفی محافظت کنید وبدانید چگونه روابطی صمیمی ، سالم ومانگار خلق نمایید . -- سومین نوع از اعتماد به نفس که مهم ترین انها می باشد ، اعتماد به نفس روحی ومعنوی است . این نوع از اعتماد به نفس همانا اعتماد وایمان شما به جهان هستی وکل افرینش وموجودات است . این ایمان روحی که زندگی ، هدف ونهایتی مثبت را در پی خواهد داشت وشمابه خاطر هدفی این جا هستید وزندگی 70 – 80 - 90 ساله تان برروی این کره خاکی هدف ومقصودی را دنبال می کند . اعتماد به نفس ان است که باور داشته باشید می توانید وتوانایی ان را دارید که تمام توانتان رابه کار بگیرید وشرایط واوضاع زندگی را ان گونه که مطلوب ودلخواه شماست تغییر دهید

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت٩:٥٤ ‎ق.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

نیایش برترین جلوه ی عشق است . نیایش با دعا خواندن تفاوت اساسی دارد . دعا خواندن از سر میجوشد و نیایش از دل . آنها کلمات اند و نیایش ، سکوت محض . خدا همه چیز ما را می داند ، بنابراین ، به کلمات ما احتیاجی ندارد . او پیش از آنکه ما بگوییم ، شنیده است . نیایش ، محاوره نیست ، بلکه ارتباطی است در سکوت و خلوت . نباید چیزی گفت ، نباید چیزی خواست ، نبایدچیزی طلب کرد ، زیرا پیشاپیش همه چیز داده شده است . خدا پیش از آن که تو او را بخوانی ، تو را خوانده است . مولوی چه خوب گفته است که ؛ اولیا دهانشان از دعا خواندن بسته است . آنها در همه لحظات مشغول نیایش اند . در ساحت نیایش ، حتی فکر نیز باید خاموش شود . آنجا فقط چشمان خویش را ببند ، سر خویش را قدری فرو بیاور و مستغرق دریای او شو . در آن خلوت درون ، جایی که کلمه ای رد و بدل نمی شود ، برای نخستین بار صدای نجواگر خداوند را می شنوی . این صدا را فقط در آن سکوت و سکون عظیم می توان شنید . این صدا فقط در قلب طنین می اندازد . هنگامی که دل را از هیاهوی دل مشغولی ها خالی کردی ، نجوای او به گوش می رسد . در واقع دل توست که با تو سخن می گوید . دل در این هنگام ، همچون نی بر لبان خداوند نشسته است و به آهنگ او مترنم است . حتی در این ساحت نیز پیام او در قالب کلمات به گوش نمی رسد ، بلکه او بی کلام سخن می گوید . او تو را با احساس سپاس و قدردانی سرشار می سازد و تو را لبریز از حضور حقیقت در ساحت جانت می کند . او همه ی این کارها را بدون واسطه کلمات انجام می دهد . بدون کلمات و فقط در قلمرو احساس و تجربه .

ارسال کننده رعنا

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٦/۱ساعت٩:٥۱ ‎ق.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

آنقدر شادی که شما راشاداب کند.
آنقدر حرکت که شما را نیرومند کند.

آنقدر اندوه که حالت انسانی به شما بدهد.

آنقدر امید که شما را خوشحال کند.

آنقدر شکست که شما را فروتن کند.

آنقدر موفقیت که شوق شما را بیشتر کند.

آنقدر دوست که به شما آرامش دهد.

آنقدر ثروت که نیازهای شما را برآورد.

آنقدر شور و شوق که آینده نگر باشید.

آنقدر ایمان که افسردگی را بر طرف کند.

آنقدر تصمیم که هر روز را بهتر از دیروز گرداند

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/۳۱ساعت۱:۱٤ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

زیبایی شکفته اورا باید
در شهرهای شرق کهن
دارالخلافه های زیبایی تدریس کرد
زیرا درس حکومتی است طلایی
زیباییش
و گیسوان سلسله سانش خلافتی است که در طولش جمعیت عظیمی از بلبلها می آرامند
دور وحشت شبانه تاریخ در حاشیه مثل گلی سپید نشسته است
و دستهایش
که اعتبار سادگی است
پیراهن شبانه لیلی است
و گوشهایش
چون پرده بکارت آهوهاست
و چشمهایش جمهور آفتاب دمیده است
تغییر داده است الفبای عشق را
انگشتهای شعله ورش
زیرا
سبابه اش شهادت آهو هاست
حکمی صریح یافته ام من از او
که گیسوان شعله ورش را
بر صفحه های مرده بیافشانم
و شاهد قیامت آهوها باش

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/۳۱ساعت۱:۱۳ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()


1216553658.jpg

رفتن و رفتن و رفتن  دل به تنهایی سپردن

رفتن اما  نرسیدن لب دریا تشنه مردن

رفتن و رفتن و رفتن حرفیه که ناتمومه

بغض یک گریه ی تلخه که یه عمره  تو گلومه

واسه من سفر همیشه

یه کبوتر سفیده
که روی سینه ی سفیدش
 قطره قطره خون چکیده
گفتنی ها رو باید گفت
می گم این حرفو با فریاد
مث ابرای مهاجر
نمی شم همسفر باد
به سفر من دیگه تن در نمیدم
گریه از درد سفر سر نمی دم
به سفر من دیگه تن در نمیدم
گریه از درد سفر سر نمی دم
گم شدن مثل یه سایه میون غبار کینه
لب بسته پای خسته قصه ی سفر

همینه

 

 

 

 

1216487760.jpg

 

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/۳۱ساعت۱:۱۱ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

وقتی چیزی تازه در می زند، دربگشا!

تازه، ناآشناست

ممکن است دوست باشد یا دشمن

کسی چه میداند؟

راهی برای شناسایی نیست!

تنها راه شناخت، اجازه ی ورود به آن است

تو قادر نیستی آن را رد کنی

چون با کهنه نمی توانی چیزی را جستجو کنی

کهنه آشناست، ولی نا امید کننده...

چه طور می توانیم تازه شویم؟

شهامت لازم است

نه شهامتی عادی،

شهامت فوق العاده لازم است

دنیا پر از ترسوهاست

بنابراین مردم از رشد بازمانده اند

چه طور می توانی رشد کنی در حالی که می ترسی؟؟

در هر فرصت جدیدی عقب نشینی می کنی

چشمانت را می بندی...

چه طور می توانی وجود داشته باشی؟؟

به خاطر بسپار:

هر چیز تازه ای که به زندگی وارد می شود،پیامی از طرف خداست

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/۳۱ساعت۱:٠٦ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

هر روز،شاید
ده ها رنگین کمان
در دهان ما نطفه میبست
و بیرنگی کمیاب ترین چیزها بود
اگر عشق، ارتفاع داشت
من زمین را در زیر پای خود داشتم
و تو هیچگاه عزم صعود نمیکردی
آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها
به تمسخر میگرفتی
اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت
عاشقان سکوت شب را ویران میکردند
اگر براستی خواستن توانستن بود
محال نبود،وصال
و عاشقان که همیشه خواهانند
همیشه میتوانستند تنها نباشند
اگر گناه وزن داشت
هیچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد
تو از کوله بار سنگین خویش ناله میکردی
و شاید من، کمر شکسته ترین بودم
اگر غرور نبود
چشمهای مان به جای لبها سخن نمیگفتند
و ما کلام دوستت دارم را


ادامــه مــطــلــب

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/۳۱ساعت۱:٠۳ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

دل های شما ،

درژفای سکوت خویش ،

رازهای روزان و شبان رامی دانند .

اما گوش هاتان ،

تشنه شنید ن آواز دانش دل


ادامــه مــطــلــب

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/۳۱ساعت۱٢:٥۸ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

شما میتوانید آثار و مطالب خود را به آدرس زیر ارسال کنید تا با نام خودتان در وب ثبت شود

 

ارسال دردو دلها و دل نوشته ها

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/٢٩ساعت۳:٢٤ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

من یک عمر به خدا دروغ گفتم و خدا هیچگاه به خاطر دروغ‌هایم مرا تنبیه نکرد. می‌توانسته، اما رسوایم نساخت و مرا مورد قضاوت قرار نداد!

هرچه خواستم عطا کرد و هرگاه خواندمش حاضر شد اما من هرگز حرف خدا را باور نکردم. وعده‌هایش را شنیدم اما نپذیرفتم. چشم‌ها و گوش‌هایم را بستم تا خدا را نبینم و صدایش را نشنوم. من از خـــدا گریختم بی‌خبر از آنکه او با من و در من بود!

می‌خواستم کاخ آرزوهایم را آن طور که دلم می‌خواست بسازم نه آنگونه که خدا می‌خواهد. به همین دلیل اغلب ساخته‌هایم ویران شد و زیر خروارها بلا و مصیبت ماندم. از همه کس کمک خواستم اما هیچ کس فریادم را نشنید و یاریم نکرد.

با شرمندگی فریاد زدم: خدایا اگر مرا نجات دهی‌، اگر ویرانه‌های زندگی‌ام را آباد کنی با تو پیمان می‌بندم هرچه بگویی همان را انجام دهم!

در آن زمان خدا تنها کسی


ادامــه مــطــلــب

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/٢٩ساعت۳:٢۱ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()

اول همه جام آشنایی دادی

آخر بستم زهر جدایی دادی

چون کشته شدم بگفتی این کشته کیست ؟

داد از تو که داد بی وفایی دادی

 

همرنگ شراب می شود چشمانت

کم گریه کن آب می شود چشمانت

بر تر بت من که بگذری اشک مریز

حیف است خراب می شود چشمانت

 

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/٢۸ساعت۳:٢٢ ‎ب.ظتوسط مصطفی | نظرات ()