برای تو و خویش چشمانی آرزو می کنم که چراغها و نشانه ها رادر ظلماتمان ببیند

گوشی که صداها و شناسه ها را در بیهوشیمان بشنود

برای تو و خویش روحی آرزو میکنم که این همه را در خود گیرد و بپذیرد

و زبانی که در صداقت خود ما را ازخاموشی خود بیرون بکشد

و بگذارد از آن چیزها که در بندمان کشیده است سخن بگوئیم

گاه آنکه ما را به حقیقت می رساند خود از آن عاریست

زیرا تنها حقیقت است که رها نمی باشد

از بخت یاری ماست شاید که آنچه را می خواهیم

یا بدست نمی آوریم و یا از دست می دهیم......